Καινοτομίες στην Ελλάδα
Καινοτομίες στην Ελλάδα

εποχη
Εποχή της πληροφορίας

Ο όρος εποχή της πληροφορίας, γνωστή και ως εποχή των υπολογιστών, αναφέρεται στην ιδέα ότι η σημερινή εποχή χαρακτηρίζεται από την δυνατότητα των ανθρώπων να ανταλλάσσουν και να μεταφέρουν πληροφορίες ελεύθερα και να έχουν άμεση πρόσβαση σε γνώσεις που θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να βρεθούν στο παρελθόν. Η έννοια αυτή συνδέεται με την έννοια της ψηφιακής εποχής ή της ψηφιακής επανάστασης και μεταφέρει τις επιπτώσεις της αλλαγής από την παραδοσιακή βιομηχανία (την οποία εγκαθίδρυσε η βιομηχανική επανάσταση μέσα από την εκβιομηχάνιση)σε μια οικονομία που βασίζεται στο χειρισμό των πληροφοριών. Η περίοδος αυτή θεωρείται ότι ξεκίνησε γύρω στα τέλη του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα μ.Χ., χωρίς να υπάρχει επίσημη ημερομηνία έναρξης. Με την εφεύρεση των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης στις αρχές του 21ου αιώνα, μερικοί ισχυρίζονται ότι η εποχή της πληροφορίας έχει μετεξελιχθεί στην εποχή της προσοχής.

Ο όρος αυτός έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως από τα τέλη του 1980 και κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα.
Το Διαδίκτυο

Το Διαδίκτυο (Internet) σχεδιάστηκε αρχικά ως ένα κατανεμημένο δίκτυο που θα μπορούσε να συνδέσει υπολογιστές μεταξύ τους, να είναι ανθεκτικό και να μην έχει τρωτά σημεία. Το Διαδίκτυο δεν θα μπορούσε να καταρρεύσει ολοκληρωτικά από μια μοναδική αιτία, και αν μεμονωμένες περιοχές του δικτύου απενεργοποιηθούν τότε οι πληροφορίες θα μπορούσαν να αλλάξουν εύκολα πορεία. Δημιουργήθηκε από την APRA και η πρώτη του ονομασία ήταν APRANET. Οι πρώτες βασικές του εφαρμογές και λειτουργίες ήταν το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (e-mail) και η μεταφορά αρχείων.

Παρ' όλα αυτά, μόνο μετά την δημιουργία του παγκόσμιου ιστού το 1989 το Διαδίκτυο έγινε πραγματικά ένα παγκόσμιο δίκτυο. Σήμερα το Διαδίκτυο έχει γίνει η απόλυτη πλατφόρμα για την επιτάχυνση της ροής των πληροφοριών και είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη μορφή των μέσων ενημέρωσης.
Εξέλιξη

Το 1956 στις Ηνωμένες Πολιτείες οι ερευνητές παρατήρησαν ότι ο αριθμός των ατόμων που κατείχαν θέσεις εργασίας λευκού κολάρου, υπερέβαιναν στον αριθμό των ανθρώπων που κατείχαν θέσεις εργασίας μπλε κολάρου. Τότε οι ερευνητές συνειδητοποίησαν ότι η βιομηχανική εποχή είχε φτάσει στο τέλος της. Καθώς η βιομηχανική εποχή έφτανε στο τέλος της, τα νεότερα χρόνια υιοθέτησαν τον τίτλο της εποχής της πληροφορίας.

Εκείνη την εποχή, ελάχιστες θέσεις εργασίας είχαν να κάνουν με υπολογιστές και γενικά με ότι έχει να κάνει με την τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Οι άνθρωποι που κατείχαν βιομηχανικές θέσεις κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής εποχής ήταν σταθερά απομακρυσμένοι. Ο αριθμός των ανθρώπων που κρατούσαν θέσεις εργασίας ως υπάλληλοι καταστημάτων, υπάλληλοι γραφείου, νοσοκόμοι, δάσκαλοι κλπ. ολοένα και αυξανόταν. Ο δυτικός κόσμος μετατρεπόταν σε μια οικονομία παροχής υπηρεσιών.

Τελικά η τεχνολογία της πληροφορικής και των επικοινωνιών (όπως είναι οι υπολογιστές και γενικά των ηλεκτρονικών υπολογιστικών μηχανημάτων, των οπτικών ινών, των επικοινωνιακών δορυφόρων, του Διαδικτύου) έγινε σημαντικό μέρος της σύγχρονης οικονομίας. Οι υπολογιστές εξελίσσονταν συνεχώς και σαν αποτέλεσμα πολλές επιχειρήσεις γνώρισαν δραματικές αλλαγές.

Έτσι, συχνά ο όρος εποχή της πληροφορίας αναφέρεται στη χρήση των κινητών τηλεφώνων της ψηφιακής μουσικής, της τηλεόρασης υψηλής ευκρίνειας, των ψηφιακών καμερών, του Διαδικτύου καθώς και σε άλλα σχετικά προϊόντα και υπηρεσίες που έχουν τεθεί σε ευρεία χρήση.
Καινοτομίες

Ζ3, ο πρώτος ψηφιακός υπολογιστής γενικού σκοπού (1941
υπολογιστής Atanasoff-Berry, ψηφιακός ηλεκτρονικός υπολογιστής (1942)
υπολογιστής Colossus, ο πρώτος προγραμματιζόμενος ψηφιακός ηλεκτρονικός υπολογιστής (1943)
ENIAC, ψηφιακός ηλεκτρονικός υπολογιστής γενικού σκοπού (1946)
σύλληψη του μαθηματικού πλαισίου της θεωρίας της πληροφορίας (1948)
διατύπωση του κώδικα Hamming (1950)
πρώιμη μορφή του Διαδικτύου (APRANET) (1969)
ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (1971)
προσωπικός υπολογιστής (τέλη δεκαετίας 1970)
παγκόσμιος ιστός (1989)
φορητός υπολογιστής (δεκαετία 1990)
online κοινότητες παιχνιδιών (δεκαετία 1990, ευρεία χρησιμοποίηση αρχές δεκαετίας 2000)
κινητό τηλέφωνο (1984, ευρεία κοινωνική εξάπλωση τέλη δεκαετίας 1990 - αρχές δεκαετίας 2000)
επίγεια ψηφιακή τηλεόραση (δεκαετία 1990, ευρεία υιοθέτηση δεκαετία 2000)
ευρυζωνική πρόσβαση στο διαδίκτυο (δεκαετία 2000)
ασύρματη επικοινωνία (αρχές δεκαετίας 2000)
GPS (δεκαετία 2000)
δορυφορικό ραδιοφωνικό σήμα (2003)
Bluetooth (μέσα δεκαετίας 2000)
ψηφιακό ραδιόφωνο (2004)
ψηφιακό audio player (ευρεία εξάπλωση αρχές δεκαετίας 2000)
συσκευές ψηφιακής εγγραφής ήχου (ευρεία εξάπλωση μέσα δεκαετίας 2000)
ψηφιακή τηλεόραση υψηλής ευκρίνειας (ευρεία εξάπλωση τέλη δεκαετίας 2000)
έξυπνα κινητά τηλέφωνα (Smartphone, π.χ. iPhone, Blackberry) (ευρεία εξάπλωση μέσα-τέλη δεκαετίας 2000)

Πηγή: wikipedia.org

Subscribe Newsletter
Επιλογές
Χρήσιμοι σύνδεσμοι
Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας

Ιστορικό / Σημαντικοί σταθμοί στην ιστορία της Γ.Γ.Ε.Τ. Με την ταχεία εξέλιξη της τεχνολογίας και την είσοδο στη νέα χιλιετία (την εποχή του Homo Technologicus) ο ρόλος που καλείται να διαδραματίσει η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ) κρίνεται πολύ σημαντικός. Σήμερα, η ανάγκη επέμβασης και συντονισμού της έρευνας καθίσταται επιτακτική για την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Πώς όμως ξεκίνησε η δημιουργία της ΓΓΕΤ και προς τα πού βαδίζει; Μια ιστορική αναδρομή από το 1964 μέχρι σήμερα, στους σημαντικότερους σταθμούς της, βοηθά να κατανοήσουμε την αναγκαιότητα ύπαρξης της, τα προβλήματα που αντιμετώπισε και τη σπουδαιότητα να μπορέσει να επιτελέσει στο ακέραιο το ρόλο της για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, με επίκεντρο πάντα τον άνθρωπο. 1964: Η ελληνική κυβέρνηση αναθέτει στην πιλοτική ομάδα του ΟΟΣΑ να μελετήσει την ελληνική κατάσταση στην έρευνα και τεχνολογία και να προτείνει ένα σχήμα κατάλληλο για το συντονισμό της έρευνας με στόχο την οικονομική ανάπτυξη. 1971: Έχει έρθει η στιγμή να χρησιμοποιηθεί το πόρισμα της ομάδας. Η κεντρική ιδέα ήταν η δημιουργία ενός εθνικού συμβουλίου Έρευνας Τεχνολογίας και μιας μόνιμης γραμματείας Ε & Τ στο τότε Υπουργείο Συντονισμού. Τελικά με το νομοσχέδιο 823/71 δημιουργείται το Εθνικό Συμβούλιο Ερεύνης και Αναπτύξεως και η Υπηρεσία Επιστημονικής Ερεύνης και Αναπτύξεως (ΥΕΕΑ), που υπάγεται αρχικά απευθείας στον πρωθυπουργό και στη συνέχεια μετακινείται στο Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών. Η υπαγωγή στο Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών δημιουργεί δυσκολίες στη λειτουργία της ΥΕΕΑ, η οποία επιβιώνει χάρη στις συμφωνίες διμερών συνεργασιών στον τομέα Έρευνας και Τεχνολογίας που υπογράφει και υλοποιεί εύκολα, δεδομένου ότι κάθε μία χωριστά με την κύρωσή της από τη Βουλή αποκτά ισχύ ειδικού νόμου. Έτσι η χρηματοδότηση μέσω των ειδικών προγραμμάτων προχωράει χωρίς εμπόδια. Με τη Μεταπολίτευση και ενόψει της ένταξης της Ελλάδας στην Ε.Ο.Κ., διαπιστώθηκε η ανάγκη δημιουργίας μιας νέας Υπηρεσίας, που θα συντόνιζε τις ερευνητικές δραστηριότητες της χώρας και θα έκανε ορθολογική κατανομή των διατιθέμενων πόρων. 1976: Ανατίθεται από τον Πρωθυπουργό σε μια ομάδα επιστημόνων, κυρίως από τις Η.Π.Α., η σύνταξη νόμου για το συντονισμό της Έρευνας και Τεχνολογίας και τη χρηματοδότηση έργων για την οικονομική ανάπτυξη. 1977: Ο νόμος 706/77 προβλέπει την Υπουργική Επιτροπή Έρευνας και Τεχνολογίας, το Εθνικό Γνωμοδοτικό Συμβούλιο Έρευνας και Τεχνολογίας και την Υπηρεσία Επιστημονικής Ερεύνης και Τεχνολογίας, με απευθείας αναφορά στον Υπουργό Συντονισμού, κάτι που διευκόλυνε την έγκριση των κονδυλίων της έρευνας. Η σημαντική αλλαγή που εισάγει ο νόμος είναι η χρηματοδότηση έργων και όχι ινστιτούτων. Στη συνέχεια σχεδιάζεται, εγκρίνεται από την Υπουργική Επιτροπή και προκηρύσσεται το πρώτο Εθνικό Πρόγραμμα Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΠΕΤ 0), με συμμετοχή όλων των ακαδημαϊκών, ερευνητικών και οικονομικών φορέων, το οποίο περιλάμβανε έργα υποδομής και έργα σε περιοχές οικονομικού ενδιαφέροντος για τη χώρα ταξινομημένα κατά κατηγορίες του κυρίως αντικειμένου.